Modern egoist

Szukam  Cię  na bezdrożach moich snów,

Pochylam się i na czworakach zlizuję delikatny smak Twoich
śladów,

Z asfaltu?!

Przewrażliwiona na punkcie własnej nagości  pośrodku bezkresu

Owijam się w sreberko utkane z groźnych błysków Twojego
wczorajszego spojrzenia.

Twoja pogarda tworzy doprawdy wspaniałą kompozycję z
czerwienią mych warg.

Pragniesz mnie, zbaczasz z kursu, zawracasz…

Podglądasz  z ukrycia
kiedy idąc za Tobą ranię sobie stopy,

Nienawidzisz mnie za to, ale nie umiesz się wyrzec

Tego żaru i tej ufności które Ci daję.

Zmieniasz się trzymając mnie w drżących ramionach,

A przecież Ty nienawidzisz zmian…

Miałam być tylko lekiem na jedną bezsenną noc.

 

Reklamy

Komentarzy 5 to “Modern egoist”

  1. piękny, emocjonalny wpis … tak bardzo mi znane słowa, z autopsji

    wszyscy jesteśmy silni i słabi zarazem, chcemy kochać i boimy się uczuć – gdyby tak umieć stworzyć w swym życiu tę potrzebną równowagę „pomiędzy” … byłoby idealnie

    pozdrawiam ciepło :*

    • Dokładnie tak jak piszesz… Buziak dla Ciebie :*

      • wrócisz tu jeszcze, Meguś?

      • Nie wiem, mam w głowie tyle myśli że trudno mi je przelać na papier a i czasu mi brakuje jak jeszcze nigdy. Totalny haos codzienności i własnych przemyśleń, czasem nadto dojrzałych, czy też przejrzałych, a czasem wstyd mi swej dziecinności. Może się boję? krytyki? sama nie wiem, ale myślę że jeszcze pozostawię jakiś ślad, w końcu nie usunęłam bloga 😉

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: